Tien procent van alle voedsel dat de Belgen kopen, belandt in de vuilnisbak, zo blijkt uit een enquête bij 487 Belgen van Toppits, producent van diepvrieszakjes. Die spilzucht kost een gezin tot 330 euro per jaar. De afvalberg is zo groot dat 30.000 mensen er een jaar lang drie maaltijden per dag van zouden kunnen eten.
(de Standaard online, 23/02/07)
In het onderstaande bericht vindt u een uitnodiging van C’axent, een, christelijk geïnspireerde, politieke beweging die een verschil wil maken in onze samenleving. Hoe ze dit doen kan je o.a. vinden op hun site, of door zaterdag naar hun congres te gaan (aanrader!). Misschien schrijf ik hier later nog wel eens wat meer rond hun standpunten, mocht je zelf al een mening hebben hierover, of kan je me uitdagen met een interessante vraag, dan hoor ik dat graag !!
U bent hartelijk UITGENODIGD voor het congres van de christelijke politieke beweging C’axent.
Toespraak: “De politiek is de kerk niet” (Ernst Cramer, CU Kamerlid NL)
Gesprekken met parlementsleden en politieke leidersVerkiezing van het nieuw BESTUUR van C’axent.
Lancering van het 7puntenpakket voor de parlementsverkiezingen: een christelijk memorandum voor de volgende regering.
Datum: zaterdag 24-02-2007 (9:30 – 16:00)
Plaats: Sporta centrum te Tongerlo (Geneinde 2)Inschrijven en info: 0486 25 62 72 of info@caxent.be
(de dag is gratis, maar wel vooraf inschrijven a.u.b.)
“De vraag of het zin heeft doet er niet zoveel toe. Mensen zijn snel
geneigd te denken dat het ‘toch niet lukt’, dat het geen verschil maakt als ze zelf de auto een keer laten staan. ,,Maar God vraagt niet of dingen werken. Hij vraagt gehoorzaamheid.”
Om me wat voor te bereiden op een congres in Londen van Speak, rond sociale rechtvaardigheid, was ik wat aan het zoeken naar relevante sites. Dit citaat (van Lynyrd de Wit) kwam ik tegen op www.timetoturn.nl, een site die zeker een bezoekje waard is!
” Each year in spring I cannot resist the temptation to tune in to the final basketball game, in which the sole survivors ofa 64-team tournement meet for the NCAA championship. That most important game always seems to come down to one eighteen-year-old kid standing on a freethrow line with one second left on the clock. (Meer…)
Gevangen
Door de muur
Die me beschermde
die afschermde
de Pijn, het verdriet
Angst
Boven de muur
Blij
Aangepast aan deze
Hypocriete maatschappij
Onder de muur
Diep gat
Alles
Wat ik vergeten was
De muur
NIET MEER VEILIG
Barstjes worden scheuren
Meedogenloze stroom
Zwarte herinneringen
Rode herinneringen
Ondefinieerbaar
Akelig onbekend
En toch gekoesterd
Muur
Mijn muur
Door jou slaagde ik erin te leven
Te overleven
Samen met mijn angst, woede en pijn
Sloot je ook de weg naar liefd en vreugd
De barsten kon ik nog dichten
Hoewel de laatste tijd vaak net te laat
Zal je me verslinden
Met je zwarte kracht?
GOD?
!
Ik geef U mijn hart
Mijn hele hart
Met de muur er middenin
U mag heel voorzichtig
Met de handen waarmee U schiep
Beetje bij beetje
Mijn muur doen vervagen
Of misschien..
Wilt U graag drastisch aan de slag
En grote brokken tegelijk
Wegspoelen met Uw liefde
Hoe ook
U zal wel weten wat
Het allerbeste is
Toon mij de weg
Hou me veilig geborgen
In de handen waarmee U schiep
Dit gebed schreef ik een goed jaar geleden. Wanneer ik terugkijk zie ik dat er heel wat is gebeurd. God heeft me een paar vrienden gegeven waarbij ik me veilig kan voelen, zodat de muur niet meer zo nodig is. Ik heb het afgelopen jaar heel wat kunnen verwerken, en leef nu meer dan ooit tevoren. Blessed be His name!
witte vlokjes
zacht, maar medogenloos
dwarrelen langzaam
door de nacht
donk’re schaduw
verdrijft mijn
eens zo heldere
gedachten
een heel vaag en
allesoverheersend
gevoel dringt langzaam
maar zeker binnen
…
ik slaap
Een week en een dag geleden stapte ik een reisbureau binnen, vanavond ben ik thuis aangekomen na vijf dagen Egypte. Het was echt een heerlijke ervaring, en super om er even helemaal tussenuit te zijn. Het was echt een avontuur om helemaal in mijn eentje op reis te gaan, voor de eerste keer naar Afrika… maar ik heb er van genoten. Tempels, graftombes, kamelen, de nijl, palmbomen,…. het plaatje was helemaal compleet. Wow, ik moet er nog van bekomen!
‘ t Is een hele tijd geleden dat ik hier nog geschreven heb. Ik dacht dat mijn blog ondertussen alwel helemaal doodgebloed zou zijn, maar blijkbaar komen hier nog steeds vrij veel mensen kijken. De reden dat het even rustig bleef aan het blogfront is dat ik even rust nodig had, rust in mijn hoofd. Soms word ik helemaal zot van al het nadenken, of zijn sommige vragen te moeilijk en stop ik ze liever een tijdje weg.
Maar op dit ogenblik is het helemaal niet rustig in mijn hoofd. Een vriend van me is verongelukt. Het is moeilijk te bevatten. Het doet pijn. De begrafenisdienst gaf me een enorm troosteloos gevoel. Er werd gesproken van de hoop om hem terug te zien, in de hemel. Ik twijfel eraan of dat zo zal zijn… Als wat me geleerd is klopt, en B niet op het laatste moment een keuze voor God gemaakt heeft, dan heeft B nu helemaal geen rust, maar ziet hij erg af, voor altijd. Dat vind ik vreselijk moeilijk om te accepteren, ik vind het niet rechtvaardig, ik snap het niet, ik wil dit helemaal niet geloven…
Waarom toont God niet meer van zichzelf aan ons? Zo gemakkelijk is het toch niet om te weten wat waarheid is??
Blessed be His name: ik denk niet dat ik het ooit zo moeilijk gevonden heb om dit te zeggen als nu…
