aan alle mensen die op mijn blog komen via de zoekterm ‘op zoek naar een wonder’ (en dat zijn er heel wat): binnenkort zal ik mijn reactie naar aanleiding van dit programma posten (waarschijnlijk iets na de laatste uitzending), maar op deze blog vinden jullie al een aantal posts ivm mijn eigen zoektocht naar genezing en hoe ik God hier een plaats in geef, dus surf gerust op deze blog ! Reacties van jullie naar aanleiding van hbet programma kan je hier altijd posten als ‘comment’.
Het verdriet van je ouders
A is 15 jaar, aan het begin van het kamp vraagt ze of ze haar GSM bij zich mag houden. Haar ouders hebben net besloten uit elkaar te gaan, en haar moeder zou wel weer eens ‘kunnen gaan flippen’(haar woorden) en dan moest ze bereikbaar zijn.
B is een meisje van 14, haar moeder heeft veel rugpijn. B voelt zich schuldig dat ze een week lang niet kan helpen thuis, en maakt zich zorgen omdat haar moeder er nu alleen voor staat in het huishouden. (Meer…)
op de trein
Terwijl de trein rustig verder dendert
vergezeld van gezang
brengt plots die enge gedachte
m’n vrolijkheid in gedrang
stel dat de trein plots niet verder dendert
maar onze harten stil blijven staan
luid getoeter, bang geschreeuw
ons leven in 1 klap gedaan
zullen ze het me verwijten,
dat ik niets heb gezegd?
zal ik het mezelf vergeven?
nee…
ik wil hier niet bij stil blijven staan
God een mysterie?
Toen ik achttien was dacht ik precies (of toch bijna precies;) ) te weten wat goed en niet goed was, wat Bijbels was en wat niet, wat waarheid was en wat dwaalleer. Ik had alles wat met God te maken had mooi ingepast in mijn eigen denkkader en leefwereld. De laatste jaren heb ik steeds vaker ontdekt dat de werkelijkheid toch niet zo eenvoudig in elkaar zit, en heb mede hierdoor ook een serieuze geloofscrisis gehad. Eigenlijk denken christenen vaak nog erg modernistisch, wat problemen geeft als je niet meer in die stroming opgevoed bent en de argumenten tekort blijken te schieten. (Meer…)
Wil God mij nu nog wel vergeven?
Via wordpress kan ik soms zien via welke zoektermen mensen op mijn blog komen, een thema dat regelmatig terugkomt (en dat me raakt) is de vraag naar Gods vergeving, vooral vergeving na abortus. (Meer…)
Op zoek naar een wonder
Op de EO loopt momenteel het programma ‘Op zoek naar een wonder’. Een groep van zeven mensen met een ongeneeslijke ziekte reist op 1 maand de wereld rond om voor zich te laten bidden door gebedsgenezers. Wordt er iemand genezen? Hoe gaat de groep om met vragen die zich voordoen? Erg interessant! De afleveringen kan je ook bekijken op www.uitzendinggemist.nl
“alles moet ik loslaten, alleen de liefde blijft”
Dit citaat komt van mijn opa. Vlak voor hij stierf was dit zijn boodschap aan de mensen om hem heen. Wijze woorden die me aan het nadenken zetten. Ik wil zelf nog veel te vaak de controle houden, terwijl we alle kleine en grote zorgen mogen afgeven aan God, in het vertrouwen dat Hij alles weet en zorgt voor ons en de dingen waar ons hart naar uitgaat.
Alles loslaten, niet aan de kant blijven zitten, maar wel God de touwtjes in handen geven, daar heb je veel vertrouwen voor nodig! Een boeiende uitdaging 
afscheid nemen
Gisteren heb ik afscheid genomen van mijn opa, die stervende is. Mijn band met hem was niet erg close, daarvoor waren sommige dingen te gecompliceerd. Toch raakt het me. Ik heb hier niet echt de juiste woorden voor, maar het maakt wel dingen in me los. Mijn oma die nu non-stop voor hem zorgt en dan plots alleen zal komen te staan; mijn moeder, mijn nichtjes en neef, mijn eigen zus en broer/broertjes, m’n vader, m’n nonkel en tante,… de impact op hen is niet te onderschatten, het zal zwaar worden voor hen, en dat doet me pijn. (Meer…)
Feel like losing control
losing grip
don't know what to feel
or to hope.
It's hard to let go,
hard to hold on
My heart says yes,
my mind says no
my heart says no,
my mind says go
've been hurt
by people who care
no reason to condemn,
no way to forget
Time goes on
I just can't follow
Time won't stop
I'll stay behind
Turning around
confused fighting
against emptiness.
Dit schreef ik een paar weken geleden, dank U God dat ik me nu al veel beter voel, en dat U me draagt, altijd!
merci pour m’évangéliser
“Merci pour m’évangéliser”
De woorden raakten me,
ze kwamen uit de mond van P., een jongeman die een goed jaar geleden ons jongerencafé ‘The Living Room’ kwam binnengestapt. (Meer…)
