,,Videoclips zijn maar één onderdeel van de zogenaamde negatieve invloed van de media op jongeren”.
,,Een discussie is zinvol, maar wij zijn wél MTV. Dit is nu eenmaal wat jongeren bezighoudt.” (Meer…)
gebed voor stacy en nathalie
tijdens de nacht van 9 op 10 juni verdwenen de meisjes in de buurt van Luik. Ze zijn nog steeds vermist
Vader in de hemel,
Dank U dat we U vader mogen noemen,
Zorg alstublieft goed voor Stacy en Nathalie,
als ze nog in leven zijn,
bescherm hen dan alstublieft
en laat hen voelen dat U bij hen bent
Omring hen met Uw liefde
en laat ze alstublieft snel gevonden worden!
Vader, ik bid U voor de ouders van de meisjes,
het lijkt me afschuwelijk totaal niet te weten waar je kinderen zijn, hoe het met hen is, of ze nog leven…
Omring hen met Uw liefde Heer
laat hen weten dat U er voor hen wilt zijn
en laat hen ook weten dat U wilt vergeven
Heer, wees ook bij de speurders,
geef hen heel veel wijsheid,
en sta hen bij als ze het zelf te kwaad krijgen
of willen opgeven
En Vader, wees ook bij de dader (als er sprake is v.e. ontvoering)
trek hem dicht naar U toe
en verander zijn hart
en laat ook hem weten dat U wilt vergeven, wanneer Hij zich overgeeft aan U
En Heer, wees bij alle belgen, de verontruste ouders en kinderen,
laat dit een situatie zijn waardoor velen de weg vinden naar U
en misschien hoop ik ook wel dat U snel terugkomt,
zodat het de hemel op aarde zal zijn,
en deze dingen niet meer gebeuren…
Uw wil geschiede
In de naam van Jezus,
amen
Jan wordt Janine
Een nieuw wetsvoorstel zorgt ervoor dat het voortaan erg eenvoudig is voor transseksuelen om hun naam te veranderen. Dit gegeven vind ik op zich niet zo shockerend. Wel vind ik het vreemd dat de naam zelfs op de geboorte-akte gemakkelijk gewijzigd kan worden. Dat een persoon vanaf een bepaalde leeftijd de keuze kan maken van geslacht te veranderen, tot daaraantoe. Maar wettelijk laten vastleggen dat men al van bij de geboorte tot de andere sekse behoort… dat vind ik eerlijk gezegd een stap te ver. Of overdrijf ik nu ??
(ik denk bijvoorbeeld aan de ouders, maar ook aan de persoon in kwestie zelf; het gebeurt denk ik zelden dat een kind al van bij de geboorte door ouders, vrienden, leerkrachten, oma's, … consequent behandeld en bekeken wordt als zijnde van het andere geslacht, door het veranderen van je geboorteakte negeer/wijzig je dan toch een essentieel stukje van je verleden?? als psychologe heb ik vragen bij deze ontwikkeling…)
GSM’en voor het goede doel
jaja, het is zover. Het mobiel telefoniemerk Ello Mobile investeert alle winst in sociale projecten! Door enkel te werken via de site (en geen winkels,…) hopen ze de kosten zo laag mogelijk te houden. Zo kan er zoveel mogelijk geld gaan naar een aantal projecten, uitgekozen door Ello Mobile en de Koning Boudewijnstichting. De klant kan zelf aangeven naar welk project de winst van zijn factuur zal gaan.
Ik vind dit eigenlijk echt wel een chic project, ik ken geen verdere details, maar op het eerste zicht lijkt het betrouwbaar.
Iemand die er al ervaring mee heeft ofzo?
(check www.ellomobile.be)
Eerste Belgische holebikerk: vervolg
Soms is het beter om vragen te stellen, die mensen aan het denken zetten, dan om pasklare antwoorden te geven… Ik heb immers niet alle wijsheid in pacht (was het maar 
) en ik denk ook niet dat er 1 juist antwoord is, maar goed, er zijn hier mensen die duidelijkere uitspraken/antwoorden vragen (eisen), dus zal een poging wagen…
De bedoeling van mijn eerste post was om eens naar onszelf te kijken, vooraleer we weer met een oordeel klaar staan (want daar zijn we goed in ). Uit de Bijbel denken we af te kunnen leiden dat God het niet eens is met homoseksualiteit, dat dit een vorm van seksualiteit is die niet is zoals God ze bedoeld heeft. In diezelfde Bijbel lezen we dat we niet mogen liegen, stelen, geen verkeerde gedachten mogen hebben, …. Toch veroordelen we mensen die moeite hebben met de eerste categorie harder, dat is ook gemakkelijk omdat het voor de meeste mensen verder van hun bed staat. Als je ergens geen moeite mee hebt (en je je er geen voorstelling van kan maken dat anderen hier wel mee worstelen) is het gemakkelijk keihard te zijn. Een eerlijke houding?
Een andere reden waarom we homoseksualitit harder veroordelen is misschien dat het vaak gaat om een openlijke 'zonde', die niet af en toe gebeurt en waar je achteraf spijt van hebt, maar die doelbewust in stand gehouden wordt.
Ik geloof dat het de bedoeling is dat we als christenen rein leven volgens Gods bedoeling. Hem eren met onze manier van leven is zoiets mooi! We hebben elk onze eigen zwakheden, onze momenten waarop het niet lukt naar Gods bedoeling te leven. Gelukkig staat God klaar om ons te vergeven en met open armen te ontvangen. Maar God vraagt wel om zonden de rug toe te keren, alles op alles te zetten om te leven zoals Hij het bedoeld heeft. We mogen niet doelbewust verder gaan met onze zonden! In een kerk moet God verheerlijkt worden, wanneer we kijken naar Hem, gevuld worden van ontzag en overweldigd door Zijn liefde, zal ons verlangen groot zijn om rein voor Hem te komen en zullen we uit liefde in staat zijn zelfs de moeilijkste dingen over te geven aan Hem. Misschien ligt hier een belangrijke sleutel, onze focus moet gericht zijn op God. Wanneer we beter begrijpen wie Hij is, en dit ons samenbindt, zal Hij ons liefde geven voor elkaar, zal Hij ons overtuigen van onze zonden en zal Hij ons kracht geven hiermee aan de slag te gaan.
Persoonlijk heb ik moeite met een kerk waar de voorgangers/priesters openlijk holebi zijn, omdat ik denk dat God deze vorm van seksualiteit niet zo bedoeld heeft. Ik zou er evenveel moeite mee hebben wanneer ik wist dat een voorganger (zonder gewetensproblemen) corrupt is, zijn kinderen verwaarloost, … (waarschijnlijk nog wel meer). Als christenen hebben we nood aan goede voorbeelden, aan voorgangers die rein willen leven voor onze Schepper. God is een heilige God, niet enkel een vriend die alles bedekt met de mantel der liefde (waarom had Jezus anders moeten sterven?). Laten we als christenen proberen Zijn wil te ontdekken, en laten we dan ook consequent zijn en Hem in alles volgen (ipv een selectie te maken van erge en minder erge dingen).
God, ik wil U vragen om wijsheid, en hulp bij het verstaan van Uw stem, zodat ik op een liefdevolle manier met iedereen om kan gaan en Uw woorden kan spreken. Toon mij waar ik fout redeneer, waar ik te snel oordeel, of waar ik juist te tolerant ben, en geef me kracht te leven naar Uw wil. U verdient alle eer.
Ik wil het voorlopig even hierbij houden. Shoot me 
Eerste Belgische holebikerk
,,Je geloof laten vallen omdat je homo of lesbisch bent is toestaan dat iets kostbaar en mooi van je gestolen wordt."
Op 1 juni starten enkele ervaren priesters en pastores uit katholieke, protestantse en evangelische kerken met een 'holebikerk'. Een kerk voor en door homo's, bi's, hetero's, transseksuelen en hun vrienden.
Op de vraag waarom ze een holebikerk willen, geven de initiatiefnemers aan dat ze geen zin hebben in een kerk waarvan de leiding om de haverklap zegt hoe slecht ze zijn.
De reden stemt tot nadenken en roept heel wat vragen bij mij op.
Het is duidelijk dat mensen met een andere geaardheid, alsook gescheiden mensen, … nood hebben aan een kerk waar ze zichzelf mogen zijn, waar ze geaccepteerd en geliefd worden. Schieten de huidige kerken hierin tekort? Jezus zat toch ook bij tollenaars, hoeren, … ? Is het evangelie niet in de eerste plaats een evangelie van liefde? De holebi's geven hier in ieder geval een sterk signaal: ze voelen zich onbegrepen, ze kunnen niet vatten dat een God van liefde hun grootste liefde, hun kostbare schat niet zou goedkeuren. Ook geven ze aan dat ze nood hebben aan religie, zingeving, symboliek, liefde. Ligt hier een uitdaging/mogelijkheid voor de kerk???
Was het onvermijdelijk dat er een aparte kerk voor en door holebi's zou ontstaan?
Hoe kunnen wij als christenen liefde tonen voor alle mensen? Hoe kunnen we liefde tonen zonder dan maar alles met de mantel der liefde te bedekken?
Is het eerlijk homoseksualiteit harder aan te pakken, dan leugens, zwart werk, een buitenechtelijke verhouding, trots,…?
We kunnen hier dieper ingaan op het al dan niet zondig zijn van homoseksualiteit, maar eigenlijk zou ik liever even, samen met andere christenen, willen nadenken en bezinnen over onze houding tov homo's, en de reden waarom zij (een deel van hen) het nodig vonden een eigen kerk op te starten.
Ik was eerst van plan hier veel meer over te schrijven, en me duidelijker uit te spreken, maar misschien is het goed eerst te luisteren naar jullie…
bronnen: De Standaard, en www.gaylive.be
geen recht op leven…
Vanmorgen zag ik een reportage over abortus in Amerika. Een vrouw vertelt er hoe ze jaren in een soort trance verkeerde, tot ze, bij haar zevende abortus, haar kindje zag verdwijnen in de slang die al de stukjes uit de baarmoeder zoog. plots kwam er een klik en besefte ze wat ze gedaan had… Verder vertelt één van de voorvechtsters v de wet die abortus mogelijk maakte, hoe ze tot bekering kwam en resoluut van standpunt veranderde. De vrouw weet dat God haar vergeven heeft, maar kan zichzelf nog steeds niet vergeven…
Het doet me terugdenken aan mijn gesprek met Annegreetings, nadat ze een abortuskliniek bezocht had. Ook in België gebeuren er vele abortussen, en het schokkende is dat de moeders heel vriendelijk ontvangen worden, in een warme omgeving, waar er alles aan gedaan wordt om het schuldgevoel van de vrouwen weg te nemen en hun geweten te sussen. Niets wijst er daar op dat er dagelijks moorden gepleegd worden… Het doet me ook denken aan een zendelinge uit Roemenië, die me vertelde dat het daar goedkoper is abortus te plegen, dan om voorbehoedsmiddelen te gebruiken. Met alle gevolgen vandien !
Mijn bedoeling met dit artikel is niet om de moeders te veroordelen, die de keuze voor een abortus maken. Maar in de eerste plaats wil ik mijn verdriet uitdrukken…
Ook vraag ik me af of we, als christenen, niet meer zouden kunnen doen om de abortussen tegen te gaan. Hoevaak bidden we voor vrouwen/koppels die voor de verscheurende keuze staan? Staan we zelf klaar om vrouwen op te vangen, die er, ondanks moeilijke omstandigheden, wel voor kiezen voor hun baby te zorgen? Bestaat er niet een enorm taboe over dit onderwerp in de kerken? Zou een vrouw durven praten over haar bezorgdheden en overwegingen, wanneer ze ongewenst zwanger blijkt te zijn? Of zou ze vooral veroordeeld worden wanneer ze met haar verhaal komt? En wat met vrouwen die al een abortus gepleegd hebben? Worden zij nog liefdevol ontvangen en gewezen op de vergeving en het herstel dat God wil bieden wanneer ze diep berouw hebben?
enkel materiële steun voor asielzoekers?
minister van Maatschappelijke Integratie Christian Dupont stelt voor asielzoekers, in welk stadium van de procedure ook, enkel materiële steun te geven. Op die manier hoopt hij dat deze mensen blijven wonen in de gemeente waar zij opgevangen worden, in plaats van bijéén te hokken in de grote steden. Verder is er een voorstel tot wijziging van de procedure, zodat deze nog maar een jaar zou duren.
Het probleem rond de asielaanvragen is erg complex (en ik ga zeker niet beweren volledig op de hoogte te zijn van alle nuances). Dat de procedure verkort zou worden lijkt me een zeer positieve evolutie, gezien het mensonwaardig is om mensen jaren in onzekerheid te houden, hen te laten integreren in de maatschappij (vb. kinderen gaan ondertussen naar school) om hen vervolgens toch weer weg te zenden. Voorwaarde zou dan wel moeten zijn dat de kwaliteit van het onderzoek er niet teveel onder lijdt.
Toch was ik verbaasd over het voorstel enkel materiële steun te geven, en dit in elke fase van de procedure. (Nu geldt dit enkel in de eerste fase, wanneer wordt nagegaan of de asielvaag ontvankelijk is of niet. De asielzoeker krijgt dan een bed, een bad, een brood, wat begeleiding en 4 euro zakgeld. Daarna bestaat een leefloon uit 625 € voor een alleenstaande.)
Ik heb een paar asielzoekers gekend, en heb idd gezien hoe zij (imo) niet al te verstandig omgingen met geld (veel alcohol, trekken naar de steden,…). Hiermee wil ik niet zeggen dat al deze mensen zo met geld omspringen, maar ik begrijp de bezorgdheid wel. Toch keert mijn maag zich om als ik er aan denk dat mensen voor lange tijd enkel materiële steun krijgen. Geld geeft immers vrijheid, vrijheid om te kiezen welk beleg je op je brood doet, om de bus te betalen, om een gezellig avondje met vrienden te hebben, of je geliefde te verrassen. Over de bedragen mag er gerust gediscussieerd worden, maar laten we op een correcte manier voor deze mensen zorgen, en hun dus ook voldoende vrijheid geven om hun leven toch wat comfortabeler te maken!
Ok, shoot me!
(en verbeter me gerust als ik dingen verkeerd begrepen zou hebben!)
PS. Ik heb nu nog niks gezegd over de hongerstakingen in kerken, hoewel dit ook een zeer boeiend discussie-onderwerp is, begin er gerust over via de comments (als er veel interesse is start ik er dan wel een nieuw topic over)
