een wolk in mijn hoofd
steen in mijn hart
te ver weggevlucht
om te kunnen huilen
te kunnen bidden
geen kracht om te vechten
geen angst meer om te hopen
veilig in mijn eigen wereld
afgesloten van emoties
voel ik de leegte
mis ik God
geruisloos open ik m’n handen
mijn stille schreeuw
gelukkig ook weer iets wat ik een tijd geleden geschreven heb (op zo’n moment zal ik het nooit op mijn blog zetten).Toch heb ik nog altijd soms de neiging om me af te sluiten, maar we werken eraan
Ik mis God soms ook… ik vind het goed dat je dit online hebt gezet… dank je