He gives and takes away,
my heart will choose to say,
Lord blessed be Your name!
De titel van mijn blog (blessed be) roept misschien heel wat vragen op bij lezers. Kan een meisje/jonge vrouw van 23 wel eerlijk zeggen dat ze God bij alles de eer wil geven, wat haar ook overkomt? Weet ze wel hoe hard het leven kan zijn? Is dit niet te gemakkelijk gezegd?
Door een erfelijke aandoening heb ik altijd pijn aan mijn gewrichten. Lang niet altijd even erg, of overal, maar de pijn is wel altijd aanwezig.
Waarom geneest God me dan niet? Is mijn geloof te klein? of kan God het niet? of…? Met deze vragen heb ik een hele tijd geworsteld. Ik herinner me nog goed dat ik een paar jaar geleden achter mijn computer zat en eigenlijk tegen de muur op wou lopen van de pijn. Via een christelijke internetradio sprak een man over God die al zoveel mensen genezen had, en ook jou genezen wilt. De tranen liepen over mijn wangen en inwendig schreewde ik het uit: " God, ik heb het U al zovaak gevraagd, anderen hebben ervoor gebeden, waarom geneest U me dan niet? Houdt U niet van me? stel ik me aan? heb ik te weinig geloof? Doe ik iets verkeerd? Heb ik dit verdiend? Hoort U me eigenlijk wel?"
Van een vriend van me hoorde ik allerlei verhalen over genezingen die waren gebeurd op Soulsurvivor Nederland. Een paar maanden later vertrok ik, vol hoop, naar Soulsurvivor Engeland. En ja, het moment kwam dat ze gingen bidden voor de mensen die ziek waren, of pijn hadden. Vol goede moed liep ik naar voren, en een paar mensen kwamen om me heen staan om voor me te bidden. Er gebeurde helemaal niets… Na een tijdje liep ik dan maar terug naar mijn plaats, behoorlijk teleurgesteld, en me erg alleen voelend. Ondertussen speelde een band het nummer 'Blessed be your name' (voor de tekst, zie allereerste post van deze blog). Toen de woorden tot me doordrongen is er iets in me veranderd. Het is waar, het gaat om God. Hij is niet te vergelijken met een cola-automaat, waar je een muntje insteekt en het gevraagde blikje komt eruit. Hij is een liefdevolle God, maar Hij is ook souverein, als Hij ervoor kiest mij nu niet te genezen, dan heb ik dat te accepteren, ik mag het Hem blijven vragen, maar Hij verdient er niet minder eer om. Waarom niet? God is zo geweldig geweest door ervoor te zorgen dat ik, met al mijn beperkingen, toch een relatie mag hebben met Hem. Dat is helemaal geen evident iets, dat kon alleen maar door wat Jezus gedaan heeft. En daarom heb ik alle reden om dankbaar te zijn, mijn leven lang! Wat er ook gebeurt, wat Hij al voor mij gedaan heeft overstijgt alles.
Maar waarom geneest God me niet? Geen idee… Ik weet zeker dat Hij het kan, als Hij heel de schepping kon ontwerpen, dan is het een peulschil voor Hem om mij te genezen. Er zijn trouwens genoeg voorbeelden van mensen die God genezen heeft. Het kan ook best zijn dat God me nog wel eens zal genezen (I hope He will !!). Maar Hij weet zoveel meer dan ik. Ik begrijp zovaak niet waarom dingen wel of niet gebeuren, maar da's ok, ik hoef niet alles te weten. Ik ben niet God.
Een aantal posts terug staat Psalm 139. Hierin zie je hoe God altijd bij je is, wat je ook doet, wat er ook gebeurt, Hij ziet het. Deze psalm is vaak een enorme troost voor me. Vaak weten mensen het niet wanneer ik een nacht heb wakker gelegen van de pijn, of wanneer dingen me moeite kosten (ik heb er ook een hekel aan om er over te praten, omdat mensen me dan zielig gaan vinden of er zelf heel erg mee gaan zitten). Maar ook al weet niemand ervan. God weet het, Hij is bij me, ik sta er niet alleen voor. En al vaak heb ik mogen ervaren hoe Hij voor me zorgt!
Ik hoop dat deze post hoop kan geven aan mensen die op de één of andere manier de situatie of de vragen herkennen. Mocht je nog vragen hebben wil ik daar gerust verder op ingaan!